وادی پنجم از نگاه یک کمک راهنما گروه خانواده

 


در جهان ما؛ تفکر قدرت مطلق حل نیست، توام با رفتن ورسیدن، آن را کامل می‌کند.


در سطر اول دستور جلسه می‌توانیم به نکته خوبی برسیم وآن هم این است که توام با رفتن و رسیدن  می‌توان تفکر را کامل کرد . ما باید تفکرات درست خود را از قوه به فعل در آوریم تا ببینیم درست فکر کردیم و به آن تفکر درست دست پیدا کرده‌ایم یا نه پس باید رفت تا دید که در کدام مرحله قرار داریم و منشا آن‌ها گفتار کردار و پندار انسان است که اگر. این سه مولفه درست باشد و به آنها به درستی عمل کنیم نصف مسیر را رفتی ما در مسیر به 9 وسیله نیاز داریم تا با به کار گیری آن‌ها ادامه مسیر را به درستی برویم.

برای من این وسیله‌ها کاربردهای بسیار داشت زمانی که درکشان کردم و اجرا کردم معنی قوه به فعل را کاملا درک کردم. با برگشت از ضد ارزش‌ها که همان خود داری در اول کاراست  و فقط با گوش به صحبت‌های راهنما می‌توانیم خود داری را در خودمان تقویت کنیم چون در اول مسیر نیک و بد کار را نمی‌دانیم.

و قناعت کردن یعنی با آنچه که در دست داریم بتوانیم سفر خود را ادامه دهیم، در مسیر با آموزش‌ها و مقداری رنج می‌توانیم به گنج بعد از سفر دست پیدا کنیم چون بارها شنیدیم از رنج‌ها گنج‌ها بدست می‌آید و توجه کنیم که باید یاد بگیریم از کمترین امکانات بهترین استفاده  را بکنیم. چون چیزی که برای انسان می‌ماند، آن اندوخته آگاهی و تجربه‌هایی است که در مسیر بدست آورده است و با صبر و صبوری در سفر و آن هدف  که ساختارهای تفکر ماست، با آموزش و دانایی که بدست می‌آوریم؛ و هدف ما که رهایی باشد را آبیاری می‌کنیم البته صبر در بی صبری نه گاهی وقت‌ها  ما زمانی را که سپری می‌کنیم فکر می‌کنیم صبوری است. ولی تحمل را با صبر اشتباه می‌کنیم.

رها کردن و توکل به خدا می‌شود: صبر، به همراه پارامتر زمان و در این حالت نیروی مافوق را وکیل خود می‌کنیم و فراموش نکنیم که همیشه او را صدا بزنیم. و راضی باشیم به رضای او چون چیزی که ما را به هدف و فرمان عقل نزدیک می‌کند این تفکرات و عمل کردن به این تفکرات با ارزش است؛ و تسلیم در برابر نیروی مافوق که این امر و این مرحله سخت است، ولی خوب می‌دانیم که او هیچ وقت برای بندگان خود بد نمی‌خواهد و همیشه بهترین را برای ما خواسته ومی خواهد و اما اگر این‌ها را اجرا کنیم می‌توانیم به فرمان عقل برسیم و خواسته‌های خود را  از قوه به فعل در آوریم واین مقام بالاتر ازمرحله رضاست، پس از مرتبه خدایی دست برداریم و به بندگی خود به بهترین شکل بپردازیم.

 

و آن کنیم که او می‌خواهد

راضی‌ام به رضای او

 

منبع : وبلاگ نمایندگی کرج

تهیه گزارش : همسفر فاطمه